Okulary (Shizuo x Izaya)

Gdzie one są?! Gdzie one są?! Shizuo Heiwajima krzątał się po swoim mieszkaniu w poszukiwaniu swoich okularów. Poprzewracał prawie wszystkie meble, jakie tam stały. Zaglądał nawet do lodówki i kosza na śmieci. Szukał w pralce i sprawdził czy tam nie ma jego okularów w jedynym kwiatku, jaki miał, wysypując z niego ziemię. Ale nigdzie ich nie było. Shizuo miał ochotę powywracać wszystkie znaki  w Ikebukuro i władować je w swoje wroga numer 1 Izaye Orihare. Zdenerwowany wyszedł z mieszkania. Szedł ulicami dzielnicy Tokio, przeklinając po d nosem. Rzadko wychodził do pracy bez okularów, ale dzisiaj nie miał wyjścia. Po pracy poszedł z Tomem do baru z sushi. W progu przywitał ich Simon.

- Oo… Witajcie. Zjecie sushi? Sushi dobre. – przywitał się.

- Zjem otoro – odparł  Shizuo.

- Ja też poproszę – powiedział Tom.

Weszli do restauracji i usiedli przy stoliku obok okna. Po 30 minutach już mieli wychodzić, kiedy nad głowami usłyszeli znajomy głos.

- Cześć, Shizu-chan, jak ci minął poranek – zapytał, uśmiechając się.

- Co ty tu robisz, mendo – zapytał zirytowany blondyn.

- Chciałem się tylko dowiedzieć, czy czegoś nie zgubiłeś – zaśmiał się. Heiwajima od razu wiedział, o co chodzi. Wstał i złapał Izaye za kurtkę.

- Ej, uważaj na futerko – krzyknął brunet, dalej uśmiechając się tym swoim chytrym uśmiechem.

- Oddawaj moje okulary – warknął Shizuo.

- A kto powiedział, że ja mam twoje okulary – mówiąc to próbował się wyrwać z uścisku blondyna.

- Izaya! Ty mendo! Nie pogrywaj sobie ze mną – Krzyknął i rzucił nim o ścianę.

- Ała. To bolało Shizu-chan – powiedział masując sobie lewe ramię. – Zagrajmy w pewną grę. Jeśli wygrasz, okulary będą twoje, a jeżeli ja, to zrobisz, co zechcę.

- Chyba, kurna, żartujesz. Nie mam zamiaru bawić się z tobą w jakieś głupie zabawy. A teraz oddaj to co należy do mnie.

- Shizu-chan, nie denerwuj się tak. Jeżeli znajdziesz okulary przed 18, są twoje. Masz 5 godzin. Ukryłem je w oczywistym miejscu – powiedział, wychodząc z restauracji, uśmiechając się złowieszczo. Shizuo wybiegł za nim, ale już go nie zobaczył. Wrócił do swojego stolika.

- Wybacz Tom, ale idę poszukać mojego skarbu – oznajmił blondyn.

W oczywistym miejscu. Gdzie ta pijawka mogła je schować – myślał zirytowany. Na początku poszedł do parku i zaczął przeszukiwać wszystkie ławki i pod nimi. Słyszał szepty o jego osobie, ale zbytnio się tym nie przejmował. Przeszukał wszystkie drzewa i fontannę. Dobra, w parku tego nie ukrył, stwierdził Shizuo. Spojrzał na swój telefon by sprawdzić godzinę, była 15.07. Miał jeszcze sporo czasu. Następnie poszedł do Shinry. Wprosił się do jego domu i zaczął przeszukiwać jego mieszkanie. Nie tak jak swoje, starał się zachować spokój i porządek. Shinra krzyczał na niego pytając, o co chodzi, ale były barman nie miał czasu na odpowiedzi. Dobrze, że Celty tu nie ma, bo ona od razu by go zabiła – pomyślał Shizuo, kończąc przeszukiwać ostatnie pomieszczenie. Wyszedł z jego mieszkania znów niczego nie znajdując. Shizuo zdenerwowany zaczął wyrywać znaki, które zobaczył, Nie wiedząc, co robić, wrócił do baru z sushi. Zrezygnowany zaczął szukać. Kiedy skończył i nic nie znalazł już wiedział, że przegrał? Po 15 minutach dostał SMS’a. „Przegrałeś Shizu-chan. Czekam na Ciebie u mnie w domu.” Blondyn zdenerwował się jeszcze bardziej. Rzucił automatem, który stał po drugiej stronie ulicy i rzucił nim o ścianę, rozwalając go. Shizuo zawsze, ale to zawsze dotrzymywał obietnic. Walcząc sam ze sobą, skierował się w stronę domu Izayi. Gdy byłem już w jego mieszkaniu, Izaya przyglądał mu się dziwnym wzrokiem, śmiejąc się przy tym.

- Z czego się ryjesz, pijawko – zapytał wściekły Shizuo, siadając na kanapie.

- Z niczego szczególnego – odparł brunet stając za byłym barmanem, mierzwiąc m włosy.

- Odwal się i oddaj mi moje okulary – powiedział odwracając głowę w stronę Izayi.

- Nie martw się Shizu-chan, dostaniesz je, ale teraz rób, co mówię. Chodź za mną – rozkazał Izaya, po czym skierował się w stronę jednego z pokoi, które znajdowały się na górze. Weszli do pokoju i usiedli w fotelach.

- Pooglądajmy telewizję Shizu-chan – powiedział Izaya, naciskając przyciski na pilocie i włączając telewizor.

- Po co mam z tobą oglądać? Mam lepsze rzeczy do roboty, niż oglądanie filmu z taką mendą jak ty – pochylił się i oparł łokcie na kolanach splatając swoje dłonie. – Chcę to mieć już za sobą, więc włączaj to szybko.

- Jaki niecierpliwy – zaśmiał się informator, szukając filmu, który mogliby obejrzeć i przy którym Shizuo nie zanudziłby się na śmierć. Znalazł jakiś triller. Oglądali w ciszy przez pół godziny, w końcu, Shizuo się odezwał.

- Ten główny bohater to jakaś masakra. Nie robi nic innego po za truciem swoich towarzyszy. – Stwierdził blondyn, po czym wrócił do oglądania. Izaya przyglądał mu się ze zdziwieniem. Nigdy nie wiedział, żeby jego wróg na czymś się tak skupił. Oczy Shizuo iskrzyły się. Izaya pomyślał, że on lubi takie filmy. Od czasu do czas się uśmiechał, ale w filmie nie było nic śmiesznego. Po godzinie film się skończył. Shizo mając nadzieję, że to już koniec, zaczął zbierać się do domu.

- Zrobiłem, co mówiłeś, a teraz oddaj moje okular – powiedział Shizo wychodząc z pokoju za Izayą.

- Nie tak prędko Shizu-chan, to jeszcze nie koniec. Teraz idź do tamtego pokoju i na mnie poczekaj – wskazał palcem ostatnie drzwi po prawej na końcu korytarza. – Chcesz coś do picia?

- Nie możesz mi ich po prostu oddać – warknął blondyn,

- Jakbym to zrobił, wtedy nie miałbym zabawy – zaśmiał się. – Przyniosę ci wody.

Shizuo wszedł do pokoju wskazanego przez bruneta i usiadł na łóżku. W pomieszczeniu nie było nic poza ogromnym łożem. To chyba jego sypialnia – pomyślał. Położył się i czekał na Izaye, ciekawe co teraz wymyślił. Po 5 min usłyszał kliknięcie, podniósł się do pozycji siedzącej i doznał szoku. Był przykuty do łóżka. Siedział w rozkroku, prawa noga była przymocowana kajdankami do belki, tak samo było z drugą. Dlaczego nic nie poczuł, kiedy był skuwany? Izaya stał przed łóżkiem, pokazując swój chytry uśmiech.

- Mendo, co ty do cholery wyprawiasz – krzyknął Shizuo, próbując odpiąć kajdanki. Brunet, wykorzystując jego nieuwagę, rzucił się na niego momentalnie przypinając jego prawą rękę. Blondyn chcąc się uwolnić szarpał się na łóżku, pomagając sobie wolną ręką. Przeklinał samego siebie, że dał się w to wplątać. Izaya znowu szybko naskoczył na Shizuo i przypiął jego lewą rękę. Leżał teraz na łóżku przykuty kończynami do jego kątów. Informator stanął przed nim wyciągając z kieszeni swój scyzoryk. Zabije mnie, no zabije mnie, a na grób położy mi moje okulary – pomyślał Heiwajima.

- Izaya, przestań sobie robić jaja i mnie uwolnij – krzyknął blondyn.

- Shizu-chan, zabawmy się trochę.  Obiecuję, że ty też będziesz miał wiele frajdy.

Orihara klęknął na łóżku przed blondynem. Zaczął powoli rozrywać spodnie Shizo, tak by móc je całkiem ściągnąć, zaczynając od prawej nogawki. Wbijał swój scyzoryk uważając na nogi. Kiedy skończył, zebrał strzępy spodni i wrzucił je do kosza. Izaya mając z tego wiele radochy, zabrał się za rozrywanie kamizelki i koszuli. Shizuo, który nadal próbował się wyrywać pozostał w samych bokserkach. Skarpety zniknęły już na początku.

- To, co teraz robimy Shizu-chan – zapytał Izaya uśmiechając się chytrze.

- Nie wiem, co ty chcesz zrobić, ale to wale nie jest zabawne.

Orihara pochylił się nad swoim gościem i dmuchnął mu lekko w ucho. Shizuo przeszedł dreszcz. Zawsze miał wrażliwe uszy i najlepszy informator na pewno o tym wiedział. Izaya momentalnie wpił się w wargi blondyna, liżąc i ssąc raz dolną raz górną wargę. Shizuo zesztywniał, nie mógł się poruszyć, wszystkie części jego ciała odmówiły posłuszeństwa. Nie pozostało mu już nic innego jak tylko przyjąć pocałunek bruneta, który zaczynał mu się podobać. Heiwajima otworzył usta, z zaproszenia brunet od razu  skorzystał. Gładził językiem jego zęby i podniebienie. Shizo łapczywie oddawał pocałunek. Ich języki tańczyły w dzikim tańcu. Oderwali się od siebie łapiąc oddechy. Izaya zaczął się powoli rozbierać. Shizuo przyglądał mu się w skupieniu. Intrygowało go to, co widział i pewna część na dole zaczęła podrygiwać. Kiedy brunet nie miał już na sobie kompletnie nic, wziął ponownie do ręki scyzoryk i rozciął bokserki blondyna. Znów zbierając pozostałości i wrzucając je do kosza. Wrócił na łóżko i usiadł na biodrach Shizuo. Zaczął lizać jego szyję, zsuwając się coraz niżej. Heiwajima domagał się uwagi w intymnej części ciała, która stała już na baczność. Shizuo sam się sobie dziwił, że widok nagiego, Izayi tak go podniecał. Brunet zaczął lizać i ssać członek Shizuo, wkładając siebie palce, przygotowując się na przyjęcie czegoś większego. Izaya też chciał w końcu poczuć dobrze. Uniósł się do góry i opadła męskość blondyna. Obaj wydali z siebie jęki rozkoszy. Orihara unosił się i opadał opierając się rękami o klatkę piersiowa Heiwajimy. On natomiast poruszał biodrami naprzeciw ruchom bruneta. Izaya jęczał, czując, że to zaraz nastąpi. Shizuo stękał powstrzymując się od jęku. Brunet uniósł się i opadł jeszcze kilka razy i doszedł zaciskając mięśnie i tryskając na brzuch Shizuo. Poruszył się jeszcze parę razy, kiedy usłyszał:

- Ja pierdole, Izaya – krzyknął blondyn dochodząc, gdy Izaya z niego zszedł.

Trysnął na swój brzuch. Orihara padł zmęczony na nagie ciało Shizuo. Leżeli tak przez parę chwil i uspokajali oddechy. Izaya wstał i świecąc gołym tyłkiem wyszedł z pokoju. Wrócił po niecałej minucie, trzymając w ręku chusteczki. Zaczął wycierać spermę z brzucha Shizuo, śmiejąc się przy tym.

- A teraz, z czego się śmiejesz – zapytał.

- Mówiłem, że będziesz się przy tym dobrze bawił – powiedział, całując lekko usta blondyna.

- Daruj sobie – powiedział Heiwajima odwracając głowę i lekko się rumieniąc. Co za widok – pomyślał Orihara. Sizuś się zawstydził. Jak słodko. Zasłużył na to, żeby oddać mu jego okulary. Izaya wstając jeszcze raz go pocałował. Odpiął Shizuo i zaczął się ubierać, wyciągając z kieszeni kurtki jego zgubę.

- W oczywistym miejscu Shizu-chan – powiedział, wręczając mu jego okulary.

- Wszystko super i zajebiście, tylko w czym teraz wrócę do domu?

- No jak to, w czym? W okularach, oczywiście – odpowiedział uśmiechając się.